17 juni.
Mijn vrouw en dochter zijn al een paar maanden dood.
Elke dag vraag ik aan God waarom ze van me afgenomen zijn.
Ik ben weer beginnen roken.
Een uitnodiging voor de dood met open armen.
Ik voel me meer alleen op de wereld dan ooit tevoren.
Ik ben dichter bij mijn zus gaan wonen voor steun.
We hadden moeten weten dat het kopen van dit huis me zou afleiden van mijn pijn.
Een duidelijke poging om me te inspireren om nog eens een roman te schrijven.
Ik sta er nog van versteld hoe ongelofelijk goedkoop dit huis was.
Zelfs voor een klein dorp.
Maar toch, ik hoop dat ik het juiste besluit genomen heb.
Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents: Fading Of The Cries
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen
Controle door Simply ReleaseS Toppers Jack The Ripper
14 jaar later
Waar ligt het, verdomme?
Sarah! - Wat wil je nu weer?
Sarah! - Ik kom, Maggie!
Waar kijk jij naar?
Daar ben je.
Ik heb je wel door.
Oh, mijn God.
Hoe geraak je hier zo gemakkelijk boven?
Wat doe je? - Ik doorzocht wat oude spullen.
Het kan geen kwaad als je me af en toe eens 'mam' noemt, hoor.
Wat zoek je? - Moet je je met alles bemoeien?
Ik bekijk gewoon de oude spullen van oom Michael.
Wat? Ik mis hem gewoon.
Dat is heel waardevol en antiek...
en ik weet dat oom Michael zou willen dat we er goed op passen.
Mocht je het vergeten zijn, hij gaf het aan mij.
En je zou het pas mogen dragen als je wat meer verantwoordelijkheidszin hebt.
Kom op. Hoe oud denk je wel niet dat ik ben? Ik kom te laat.
Waar ga je heen?
Sarah, waar ga je heen?
Wanneer kom je terug?
Ik zei je toch dat ik vannacht bij Emily blijf logeren.
Nee, dat heb je me niet gezegd.
Ik heb er genoeg van dat je mijn leven steeds wil controleren. Ik ga er vandoor.
Dit gesprek is nog niet afgelopen.
Je hoeft niet meer te luisteren.
Waar ga je heen? - Overal, als ik hier maar weg ben.
Maar ik dacht dat we samen...
Jill, dat kunnen we altijd nog doen, oké?
Doe niet zo dom. Ik moet gaan.
Ik schrok me dood. - Sorry, waar zat je?
Je had er al een uur moeten zijn. - Tja, Maggie was weer zichzelf.
Trut.
En, heb je het bij?
Ja. - Geweldig.
Ik vind dit huis nog steeds griezelig.
Wat? Dat is het.
Het zag er vast mooier uit toen je oom hier woonde.
Ja, ik weet het. Al goed. Om het even.
Kom op. We gaan.
Kom op. We gaan, Sarah.
Waar heb je de ketting vandaan?
Was van mijn oom.
Het lijkt antiek, of zo. - Ja.
Maggie zeurde tegen me omdat ik het meenam.
Wat is haar probleem? - Altijd hetzelfde.
Ze wil mijn leven controleren omdat ze het hare niet kan controleren.
Altijd dezelfde zooi. - Maak je geen zorgen.
Want ik ben hier. Daar ben ik hier voor.
Om je er aan te herinneren...
dat we nog steeds in een klotedorp wonen en niets te doen hebben.
Niets. - Bedankt... denk ik.
Wat een rare kwast.
We zijn hier weg.
Pak mijn hand.
Kun je rennen?
Goed. Dat gaan we veel moeten doen.
Wat willen ze? - Jou.
Blijf dichtbij. - Mijn God.
We moeten van de straat af. - Nee.
Klaar? Ben je klaar?
Nu.
Jill, ik ben weg. - Mam, die TV doet het niet.
De kabel zit er vast niet in. Ben je zeker dat je je redt.
Ga maar. Ik ben bijna 15.
Oké. Ik heb mijn mobiel bij. Als je me nodig hebt, bel je maar.
Jill? - Oké, dag.
Kom op.
Ongelofelijk.
Hé, je bent vroeg thuis.
Jill, zorg er voor dat alle ramen en deuren op slot zijn.
Waarom? Wat is er?
Is er iets gebeurd? - Doe het, nu.
Jill, doe de achterdeur op slot.
Wat. Godverdomme. - Let op je taal, jongedame.
Oh, mijn God.
Blijf op de grond.
We moeten een veiligere plaats vinden.
Mam, wat gebeurt er? - Dat weet ik niet.
Kom op.
En de auto? - Die doet het niet.
Vooruit, naar boven.
21 juni.
Ik ben hier nog maar een paar dagen en ik zie al dingen.
Ik zie schaduwen, maar er is niemand.
Ik hoor 's nachts geluiden die van boven mijn slaapkamer komen.
Misschien word ik gewoon gek.
Ik kan blijkbaar niet aan de verschrikkelijke beelden...
van mijn dochter en vrouw in hun laatste momenten ontsnappen.
Het voelt raar aan dat ik geen van hen ooit nog zal omhelzen.
Zeg, 'Hallo oom Michael.'.
Sarah, hoe gaat het?
Wie is dat?
Het was moeilijk nadat Sarah's vader ons verleden jaar verliet.
Het voelde alsof mijn wereld instortte.
Wat ik probeer te zeggen is dat...
ik weet wat het is om alleen te zijn.
Dank je.
Mamma. - Wat doe je daar?
Mamma komt je pakken.
Ze heeft haar meisje.
Het zou veilig moeten zijn in de oude kerk.
Die is te ver weg. - We zijn er bijna.
Ze kunnen hier niet binnen komen.
Deze plek is te sterk voor hen.
Hoe heet je?
Ik denk steeds dat dit een soort nachtmerrie is.
Meer dan je je kan voorstellen.
Wie ben jij?
Waar kom je vandaan?
Ik ben Jacob.
Je moet me vertrouwen.
Mijn beste vriendin is net gestorven.
Je duikt uit het niets op en die monsters...
Het spijt me van je vriendin.
Oh God. Wat is dat?
De bescherming is doorbroken.
We moeten hier weg.
25 juni.
Een paar dagen geleden las ik het dagboek voor het eerst.
Volgens mij hoorde het toe aan de vorige eigenaar van het huis.
Wat ik lees is zo fascinerend dat de uren snel voorbij gaan.
Het is zelfs zo erg...
dat ik het moeilijk heb om mijn roman te schrijven.
Het is in dit huis altijd zo koud.
Afgelopen nacht werd ik wakker van een zwak huilend geluid...
dat van boven mijn plafond kwam.
Nieuwsgierig naar wat het kon zijn, besloot ik het te onderzoeken.
Ik vond niets.
Alhoewel het voelde alsof iets me bekeek.
Ik heb altijd een oncomfortabel gevoel in dit huis.
Alsof het niet aan mij toehoort...
en het me daar voortdurend aan wil herinneren.
Het altaar.
Naar beneden. Vooruit.
Luister...
heel goed toe, kind.
Wie ben jij?
Ik ben Mateas, necromancer van het gevallen licht.
Maar jij zou bezorgd moeten zijn om wat je hebt.
Ik weet niet waar je het over hebt. - De rune van Sarah Lynn.
Ingezet in je zilveren ketting.
Breng het terug.
Ik snap het niet. - Daarom moet je het terugbrengen.
Je begrijpt zijn kracht niet.
En je metgezel met het zwaard van Aves ook niet.
Achteruit.
Rustig kind. Je zult me de rune geven.
Waarom denk je dat ik...
Je kunt het niet van me afpakken, of wel?
Alleen jij hebt de macht om deze chaos te beëindigen.
Breng de ketting terug naar het Eckling huis...
en dan zal dit allemaal ophouden.
De ketting is van mij. - Het was van mijn oom.
Hij heeft het van mij gestolen.
En daarvoor is zijn bloedlijn voor altijd verdoemd.
Geef de ketting aan mij...
en ik bespaar je familie de vloek die het meebrengt.
En als ik dat niet doe?
Dan verstuur ik de essentie waarvan nachtmerries gemaakt zijn...
totdat ik het van je rottende vlees kan lospeuteren.
Ik ben het.
We moeten verder gaan. Er is een uitweg aan de andere kant.
Waar zijn we?
Onder de stad was er vroeger een rustplaats voor de kerkleden.
Ik leef al mijn hele leven... - Verder op.
Wat? Wat is dat?
We moeten hier weg. - Wat? Wat is er?
Niet achterom kijken.
Waar gaan we heen? - Daar is een uitgang.
Klim naar boven.
Niet naar beneden kijken.
Daar heen.
Hoorde je dat? - Ja, er is iemand aan de deur.
Ik ga kijken.
Nee, het is waarschijnlijk één van die monsters.
Het kan ook je zus zijn.
Doe het niet mam.
Ik moet gaan kijken of het Sarah is.
Blijf hier.
Blijf staan.
Kom op. We zijn hier niet veilig.
Vooruit.
Weet je zeker dat het hier veilig is? Want anders zitten we hier vast?
Natuurlijk zijn we veilig.
Ik zie hier geen van die monsters. - Vertrouw nooit op je ogen.
Al dat echoënde geschreeuw.
Bukken.
Ze zijn overal. - Ze jagen op ons.
Ze zien ons. - Ren naar het bos.
Ze zijn gestopt.
Ze kunnen niet door water.
Moet je hen zien. Waar komen ze allemaal vandaan?
We moeten doorgaan.
Dat meen je niet.
We moeten oversteken.
We zijn halverwege.
Dat was jij, hopelijk.
Daar, zie je ze.
Rennen en niet achterom kijken.
Jacob. - Nu.
Doorgaan.
Ze zijn allemaal weg. - Ik weet het.
Kunnen we nu rusten? We zijn al de hele nacht op de vlucht.
Daar onder.
Met zo'n mooie sterrenhemel. Ik begrijp niet waarom dit gebeurd.
Doe dat snel af. - Wat?
Nu! - Waarom? Wat is...
Ondoordringbaar. Zelfs voor het zwaard.
Lichamelijk contact. Zo weten ze waar we waren.
Ik heb dit ding al mijn hele leven en nu jaagt men voor dat op ons?
Wanneer deed je het voor het eerst aan?
Vannacht maar... Mis ik hier iets?
En wie ben je en hoe wist je dat er onder de kerk gangen waren?
En hoe komt het dat je toevallig daar was wanneer ik aangevallen werd?
Niet alles is zoals het lijkt. - Leg het dan eens uit.
Volg je me soms?
Je houdt iets voor me achter.
En eerlijk gezegd...
maak je me bang.
Heb je hier iets mee te maken?
Ja.
Wat dan?
Mijn familie werd in dit dorp vermoord.
Het voelde alsof er iets mis was met het huis toen we er introkken.
Ik vond een oud dagboek waarin symbolen stonden.
Het was verstopt onder de vloer van de zolder.
Het waren spreuken bedoeld als bescherming tegen het kwaad.
Dit is de bron van de kracht van de necromancer.
Necromancer?
Een magiër die de doden kan wekken en met hen kan communiceren via symbolen.
Dus deze...
necromancer is verantwoordelijk voor dit alles?
Ja, hij is in staat om een levende nachtmerrie te creëren.
Je hebt hem gezien? Wanneer?
Onder de kerk.
Hij zei dat zijn naam Mateas was.
Ik wist niet wat te geloven. Ik wist niet waarom je me beschermde.
Wat zei hij?
Dat de ketting van hem is.
In het dagboek stonden tekeningen van die steen en een naam. De rune van Sarah Lynn.
Het gaf de necromancer de controle over dag en nacht.
Als hij het heeft, wordt hij elke nacht sterker.
Als hij van de dag nacht maakt, overleeft dit dorp het niet.
Mijn oom Michael gaf het aan mij voordat hij stierf.
Hoe kwam hij er aan?
Weet ik niet.
Ik was nog heel klein.
Waar woonde hij?
Het Eckling huis. Waar je me vond.
Mijn ouders werden vermoord net nadat ik het dagboek gevonden had.
Wanneer?
Het lijkt alsof het gisteren was.
Ik wist niet dat het huis verkocht was.
Het was maar kort.
Maggie is nu vast aan het flippen over mij.
Maggie? - Mijn moeder, maar ik...
weiger haar zo te noemen.
En, Jill, mijn zus, is bij haar.
Ik hoef me, ten minste, nu niet met hen bezig te houden.
Ik benijd je dat je dat kunt.
Wat is er gebeurd?
Weg.
Denk je dat dit zal ophouden?
Alles moet ooit ophouden, Sarah.
Je kan maar beter wat uitrusten.
We wachten tot morgenvroeg.
Mam? Pap?
Wat nu weer?
Wat wil ze nu weer?
We hebben koekjes voor je mee.
Bedankt.
Ze...
Ze zien er lekker uit.
Mogen we binnenkomen? - Natuurlijk.
En...
Wat brengt je hier? - Ik dacht dat je wel eens uit wou gaan.
Iets gaan doen.
Daar heb ik de laatste tijd niet echt zin in.
Sluit je uitgever je op? - Nee, die negeer ik.
Raak dat niet aan.
Het is al goed.
Het spijt me. Ik weet niet wat...
ik de laatste tijd heb.
Michael, gaat het met je?
Ja, ik ben gewoon...
een beetje gespannen de laatste tijd. Dat is alles.
Ik begrijp het.
Zeg eens...
wat doe je zoal?
Ik kan het je tonen.
Moet je kijken.
Zag je dat?
Hoe heb je dat gedaan?
Zie je dit? Ik vond dit...
op zolder...
onder de vloer. En er staat in...
hoe je verschillende spreuken gebruikt. - Michael,
dit is niet goed.
Wat bedoel je daar mee?
Wat denk je dat ik doe? - Dit is niet juist.
Maggie, dit is mijn kans om iets buitengewoons te doen.
En het is jammer dat jouw gelimiteerde verstand...
dat niet kan inzien.
We kunnen maar beter gaan, denk ik.
Mee eens.
Weet je wat, Maggie?
Ik had je niet eens uitgenodigd.
Ja?
We moeten er vandoor.
Ze zijn allemaal weg.
De necromancer heeft geen controle over de dag.
Gisterennacht bij Eckling.
Waarom was je daar?
Om het kwaad te stoppen.
Maar waarom is dat huis zo gevaarlijk?
Jaren geleden woonde Mateas daar.
Niemand is daar welkom sinds hij het voor zich opeiste.
Dat is grappig.
Toen ik klein was zei men me dat ik daar weg moest blijven.
Ik dacht dat het niets meer was dan een broodje aap.
Kijk.
Het is net alsof ze nog pijn heeft.
We moeten doorgaan.
Ik wil niet dat, dat me overkomt.
Beloof me dat als dat gebeurt, je me vermoordt.
Ik breng je veilig naar huis.
Ik kan niet geloven dat ik dit zeg, maat ik mis Maggie en Jill.
Wat als ze in zo'n monster veranderen? - Dan maak ik ze af.
Jill, schatje?
Het is goed. Ik ben het maar.
Wat een klote nachtmerrie.
Is het veilig?
Ja. Kom maar naar beneden. Maar let op waar je loopt.
Voorzichtig.
Dat is zo smerig.
2 juli.
Sinds een paar dagen, oefen ik de spreuken uit het dagboek.
Ik ben zo gefascineerd geraakt door deze geschriften...
dat ik niet langer tijd heb om mijn eigen oppervlakkige roman te schrijven.
Deze morgen leerde ik over het verleden van de necromancer.
Het lijkt er op dat hij de spreuken bestudeerd had...
om zo zijn dode vrouw weer terug te brengen.
Blijkbaar werd ze vermoord.
Hij slaagde er zelfs in. Maar het nieuws van zijn hekserij verspreidde zich.
De kerkleiders kwamen en dwongen Mateas...
om toe te kijken hoe zijn vrouw stierf.
Voor de tweede keer.
Zijn geschriften worden meer en meer bizar en verwrongen...
en het lijkt er op dat hij zich overgeeft aan zijn woede.
Hij vervloekt de dorpsleiders, dreigde om de doden op te wekken.
De volgende spreuk vraagt nog meer dan al de vorige.
Het doden van iemand.
Ik weet niet zeker of ik dat kan.
De geschriften in dit dagboek hebben het over demologie,
de doden laten opstaan en het opsluiten van kwaad in symbolen.
Maar ik weet niet zeker of ik al begrijp wat het wil betekent
Drie wachters werden opgeroepen om Mateas te beschermen,
de necromancer.
Om zijn wraak tegen de dorpsleiders uit te voeren.
Melin, zijn boodschapper...
Tara, zijn ogen tijdens de dag...
en Sylathus, zijn wreker.
Toon jezelf.
Je moet mijn ogen en oren zijn en iets voor me terughalen.
Ik blijf zonder kracht totdat ik de rune terug heb.
Het werd van me gestolen door een jong meisje.
Ze reist samen met een mannelijke metgezel.
Dood ze.
En pak de rune terug.
Als we er omheen gaan, is het nacht voor we er zijn.
Wat is er?
Rennen.
Wat is dat nu weer?
We moeten die schuur zien te bereiken.
Hoe raken we hier weg?
Nee, ik kan het niet. Ik hou dit niet langer vol.
We halen het. Dat zweer ik.
5 juli.
Dit is mijn eerste poging om de demon Sylathus te laten herrijzen.
De gevolgen kunnen me niet langer schelen.
Ik denk niet langer aan eten of slapen.
Mijn uitgever heeft het eindelijk opgegeven om me te contacteren.
Ik herkende hem onmiddellijk in de bar.
De bestuurder verantwoordelijk voor de dood van mijn gezin.
Onder valse voorwendselen bracht ik hem naar mijn huis.
Hij was te dronken om me te herkennen.
Wanneer komt die meid nu eens ter zake?
Ik had de indruk dat hij geen spijt voelde...
voor het vermoorden van mijn gezin.
Dus gaf ik hem nog iets te drinken.
Ze komt zo naar beneden.
Wil je nog iets te drinken terwijl je wacht?
Dank je.
Drink jij niets?
Nee, ik drink niet.
Niet meer.
Het is het enige waar ik voor leef.
Door de drank...
is mijn gezin vermoord.
Dat veranderde mijn kijk op de zaken.
Het ergste is...
dat hij vrijkwam door een vormfout.
En hij kwam vrij.
Wat is dit, verdomme?
Komt je dat misschien bekend voor?
Hoe voelde het...
om mijn gezin te vermoorden en mijn leven te verwoesten?
Wat is hier, verdomme, gaande?
Het was een ongeval.
Ik ben niet hier om me te verontschuldigen voor je gezin.
Hier buiten.
Niet levend.
Wat?
Ga jij me tegenhouden?
Dat heb ik al gedaan.
Verdomme, wat...?
Neem hem.
We moeten hier weg.
Wat als dat monster er nog steeds is?
We kunnen niet wachten tot het donker is.
Je stelt me teleur, mijn dienaar.
Waar zijn ze heen gevlucht?
Kom. Malyhne wacht op ons.
Oké, dit is de laatste. Help eens een handje.
En nog een bloedverwant van Michael.
Mam.
9 juli.
Er zijn drie dagen voorbij sinds het oproepen van Sylathus.
Ik vrees voor mijn veiligheid omdat de twee demonen...
verdwenen zijn in de donkere hoeken van het huis.
Ik vraag me af waarom ze me nog niet vermoord hebben.
Waar wachten ze op?
Kom binnen.
Wil je wat water?
Ja, water is goed.
Ik had niet verwacht je te zien maar ik ben blij dat je buiten komt.
Het spijt me dat ik je niet zal leren kennen.
Ik zal je missen.
Je zal altijd veilig zijn.
Alsjeblieft. Gaat het?
Ja.
Pak aan.
Het is een cadeau voor Sarah.
Geef het aan haar als ze oud genoeg is.
Ik wil enkel zeggen...
dat het me spijt.
Michael, het is goed. Ik ben gewoon bezorgd om je.
Ik moet er vandoor.
Nee, wacht.
Het hele gezin weer samen.
Klootzak. - Je koos je eigen lot.
Het zou het beste zijn, voor de veiligheid van je familie,
dat je de rune van Sarah Lynn terugbrengt.
Die ben ik kwijt. - Heel onverstandige beslissing.
Het was haar enige hoop.
Verwijder haar benen.
Het kind is terug.
Het zwaard van Aves. Pak het van hem af.
Laat haar met rust. - Kom maar op.
Kom op.
Waar hecht je meer waarde aan?
De rune...
of het leven van je zus?
Sarah, doe het niet.
Beloof je dat je haar laat gaan?
Ik geef je mijn woord.
Alsjeblieft.
Laat haar gaan.
Je weet waar je ons kan vinden.
Wat heb je gedaan? - Ze is mijn zus.
Met haar komt het goed. - Waar heeft hij haar heen gebracht?
Naar het Eckling huis.
Zeg niets. Ik moet haar uit dat verschrikkelijke oord halen.
Dat kun je niet. - Ze is mijn zus.
De kans is klein dat je terugkomt. - Ze is helemaal alleen, zonder hulp.
Wil jij haar gaan halen?
Als jij niet gaat, ga ik wel.
Je laat me geen keuze.
Het spijt me dat ik je niet vertrouwde.
Zie ik je ooit nog terug?
Onthoudt het.
Hoe kan ik het ooit vergeten?
Ga nu naar binnen.
Voor geluk.
Vaarwel.
Ik moet stoppen met wat ik begonnen ben.
Ik neem aan dat ik me niet hoef voor te stellen.
Ik liet de zwarte geschriften achter, wetende dat ik daardoor zou herrijzen.
Mijn redder en kwelgeest.
Geef me de rune.
Dan laat ik je zijn ware kracht zien,
die ik in mijn geschriften nooit heb beschreven.
Je krijgt het niet. - Ik kan heel overtuigend zijn.
Ik ben niet bang voor je.
Ik weet hoe ik je kan vernietigen, klootzak.
Je hebt je eigen lot verzegeld.
Ik heb mijn ziel gered en met deze spreuk heb ik die van jouw vernietigd.
Weet je dat zeker?
Voordat je je laatste adem uitblaast,
vervloek ik je hele familie.
Weet dat je je eigen lot verzegeld hebt.
Dood hem. De profetie is niet uitgekomen.
Voorzichtig Sylathus.
Tara zal hem nodig hebben. Wat er van over is.
Waar is Jill? - Ook leuk om jou te zien, Maggie.
Waar is ze?
Jacob is de enige die haar kan terugbrengen. Hij heeft vannacht mijn leven gered.
Ik ga hier niet blijven wachten op iemand die ik niet ken.
Je moet nu echt nuchter blijven. - En jij moet me met rust laten.
Ik blijf hier niet zitten wachten. We gaan haar zoeken.
Oh ja, als je naar buiten gaat, ga je dood.
Waar ben ik?
Kom hier, kind.
kijk naar buiten en zeg me wat je ziet.
Enkel het dorp. - Nee.
Dit is geen gewoon dorp, kind.
Het is voor eeuwig vervloekt voor zijn zonden.
Zonden?
Zonden tegen mij, tegen mijn vrouw.
En mijn ongeboren kind.
En dus heb ik me gewroken.
Weet je wat dit is?
Het was van mijn oom Michael.
Door hem van mij gestolen.
En daarvoor vervloekte ik zijn bloedlijn. Jouw bloedlijn.
Kijk.
Ik verduister deze hemelen nogmaals.
Maggie, hier ligt nog een lijk.
Doe jij de deur open? Dan pak ik dit.
Het wordt al donker. - Snel.
De nacht is teruggekeerd.
Het is tijd om het beest weer wakker te maken.
Vermoordt de indringer.
Ik ben terug thuis.
Niets.
Wat is dat?
Maggie, nee.
Doe het op slot. Hier, neem dit.
Beschermingsspreuk.
Bukken.
Ze zijn daar.
Zeg eens, hoe kun je zo makkelijk de dood bedriegen?
Ben jij dood?
Zoals ik het me herinner, was je een trillende ziel...
die jammerend zijn laatste adem uitblies.
Kom je als vergelding voor een gedode familie...
wiens kreten vervaagden in de nacht?
Je komt haar dus redden?
Voorbereidingen, speciaal voor jou getroffen,
beschermingsspreuk.
Hoe is je been? - Ik heb het zo koud.
Ik wist niet dat ik zo veel bloed verloren had.
Hier.
Alsjeblieft.
Bedankt.
Ik hoor niemand gillen.
Volgens mij hebben ze iedereen.
Ik was zo bang dat er je iets overkomen was.
Ik wist niet dat je dat iets kon schelen.
Jij en Jill waren alles wat ik had, nadat je vader ons verliet.
Het spijt me dat je je zo voelde.
Je zal altijd mijn kleine meisje blijven.
Bedankt dat je me net gered hebt.
Ik hou van je.
Ik hou ook van je, mam.
Rust in vrede.
Mam, volgens mij zijn we veilig.
Zolang als we stil blijven, denk ik niet...
Mam?
Mam, nee. Alsjeblieft, God. Laat dit niet gebeuren.
Nee.
Alsjeblieft, mam, blijf liggen.
Nee. Nee!
Het zwaard van Aves heeft, in deze cirkel, niet meer kracht...
dan een gewoon wapen.
Ik zal je doden! Je kunt je voor mij niet verstoppen!
Kom uit de schaduwen...
en aanschouw de dood van dit kind. Adem je laatste ademtocht.
Vergeet niet dat de beschermingsspreuk niet werkt...
in deze cirkel.
Nee.
Gaat het met je?
Kom op.
Ik breng je naar huis.
Het heeft gewerkt.
De rune is vernietigd. - Ik landde boven op je.
Niemand had die val kunnen overleven.
Waarom noemde hij je de beschermingsspreuk?
Dat is wat ik ben.
Het spijt me zo.
Jij wordt verondersteld de beschermingsspreuk te zijn.
Weet ik.
Dat was ik voor haar.
Ik ben het ook.
Zolang als ik jou heb, kan ik ze terugkrijgen.
Ik kan ze terugkrijgen.
Ik heb het je toch al gezegd.
Je kan niet doden wat al dood is.
Ik heb een eeuwigheid om je te martelen.
Dus het hart rouwt om het verlies van een ander.
En uiteindelijk heb je je roeping gevonden.
Ja.
Het vervagen van jouw schreeuwen!
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen
Neem ook eens een kijkje op: www. simplyreleases. com
Volg ons nu ook op Twitter en Facebook!